۲۲ اگر معتقدید که کارتان ، حتی از نظر خدا
اشکالی ندارد، آن را نزد خود انجام دهید؛ اما از انجام آن در حضور کسانی که
از آن می رنجند اجتناب نمایید. خوشابحال کسی که به هنگام انجام دادن آنچه
که درست می پندارد، خود را محکوم و سرزنش نکند. ۲۳ اما کسی که وجدانش از
آنچه می کند ناراحت است ، به هیچ وجه نباید به آن کار دست بزند، چون در
اینصورت مرتکب گناه شده است ، زیرا وجدانش آن کار را گناه می داند. پس اگر
قصد انجام کاری را دارید که آن را گناه می پندارید، آن را انجام ندهید،
زیرا کاری که با وجدان ناراحت انجام شود، گناه است .
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر